‏نمایش پست‌ها با برچسب خواندنیها. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب خواندنیها. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۱ تیر ۳۰, جمعه

بندیکت فورمان، عکاس آلمانی که برای ایران اشک می‌ریزد

مقصد اصلی سفر بندیکت فورمان، عکاس و مستندساز آلمانی ویتنام بود و او تنها قصد داشت ۶ ماه را به دور از خانه سپری کند. مرز ترکیه با ایران اما همه چیز را تغییر می‌دهد و اقامت دو ساله او را در ایران رقم ‌می‌زند.

image
بندیکت فورمان (دوم از چپ) به همراه رانی ادری، مؤسس کمپین فیس بوکی "اسرائیل ایران را دوست دارد". در مراسم شب افتتاحیه هر دو شمعی را به نشانه پیوند ادیان با یکدیگر روشن کردند.

به طور قطع آلمانی‌های زیادی پیدا نمی‌شوند که وقتی از ایران حرف می‌زنند، اشک از چشمانشان جاری شود، اما بندیکت فورمان (Benedikt Fuhrmann) روی آخرین ردیف‌های صندلی کلیسای سنت ماکسی میلیان در شهر مونیخ برایم از دیدارش با پیرمردی تنها در روستایی خالی از سکنه، در گوشه‌ای دور افتاده از ایران تعریف می‌کند و قطرات اشکی را که حین روایتش بر گونه‌هایش جاری می‌شوند، با دست پاک می‌کند.

چندین بار برای این‌که نتوانسته خود را کنترل کند و میان مصاحبه گریه کرده،‌ عذرخواهی می‌کند، اما از همان میانه گفت‌وگویمان وقتی جواب‌هایش به سئوالاتم همراه با بغض‌هایی می‌شدند که فرو می‌خورد، انتظار جاری شدن اشک‌هایی را داشتم که این عکاس و مستندساز ۳۵ ساله در تمام مدت سعی در پس زدنشان داشت.

وقتی بندیکت فورمان به همراه دوستش در سال ۲۰۰۵ وسائل سفر ۶ ماهه از مونیخ به مقصد ویتنام را آماده می‌کرد، ایران برایش تنها کشوری در میانه راه بود که بایست از آن گذر کرد. این دو سوار بر خودرویی که نزدیک به ۴۰ کیلو تجهیزات فیلمبرداری و عکاسی بارش شده بود، عازم می‌شوند.

مرز ایران و ترکیه نخستین مرز واقعی برای این دو اروپایی بود که بایستی با مرزبانان روبرو می‌شدند و مدارکشان را ارائه می‌دادند. ترس از برخورد سربازان، ضبط وسائل فیلمبرداری و عکاسی و در نهایت خواباندن ماشین با نزدیک شدن به مرز ایران در بندیکت شدت می‌گرفت. پنج دقیقه بعد این ترس‌ها همگی در استکان چایی که بندیکت در اتاقک مرزبانی با سرباز کنجکاو ایرانی می‌نوشید، حل شده بودند؛ در آن لحظه برای این عکاس آلمانی مسجل شده بود که به جای رفتن به ویتنام، می‌خواهد در ایران بماند.

برای همین دوستش راهی ویتنام می‌شود و بندیکت راهی کشف ایران؛ کشفی که نزدیک به دو سال به طول انجامید.

عشق به انسان‌ها

بندیکت فورمان تا کنون پروژه‌های عکاسی و فیلم‌های تبلیغاتی متعددی را برای شرکت‌های بزرگ و نامدار نظیر بی ام و، مرسدس بنز و اسکودا انجام داده است، اما به گفته‌ی خودش در ایران با «ریشه‌های این سرزمین» پیوند خورد و تصاویر طبیعت و مردمش را ثبت کرد.

ایران در یک نگاه


در روزهای اولیه ندانستن زبان مشکل بزرگی برای او نبوده و گاهی حتی او به آلمانی و روستاییان به فارسی حرف می‌زدند و با این حال هر دو منظور همدیگر را می‌فهمیدند. آنجاست که درک می‌کند «برای ارتباط برقرار کردن با مردم لزوما نیازی به زبان نیست.»

بندیکت در ابتدا تلاش می‌کند تا برای ماندن در ایران ویزای خبرنگاری بگیرد. دوندگی‌ها سرانجام پس از سه ماه جواب می‌دهند، هر چند فضای پر از «بی‌اعتمادی» در ادارات ایرانی نمی‌توانسته این امر را بپذیرد که یک آلمانی صرفا به عکاسی از مناظر و مردم ایران، به خصوص روستاییان علاقمند است. نتیجه این باور نیز به‌زندان‌افتادن‌های گاه و بیگاه بندیکت در ایران بوده که هر بار با توضیح و تفسیر از پشت میله‌ها به در می‌شود.

او در مدت اقامت در ایران تجربه‌های فراوانی را با روستاییان پشت سر می‌گذارد. هر چند نام اغلب این روستاهای دور افتاده را که مسیرش به آن‌ها افتاده به یاد نمی‌آورد، اما صحنه‌های رقم‌خورده جایی عمیق در ذهنش ته نشین شده‌اند، تا جایی که هر بار خاطره‌ای را از همین برخوردها نقل می‌کند، لرزش به صدایش باز می‌گردد.

در یکی از همین روستاها تنگی یکی از کوچه‌ها او را مجبور می‌کند تا ماشین را پارک کرده و با پای پیاده به همراه تجهیزات عکاسی‌اش راهی بلندی یکی از تپه‌های اطراف شود. زمانی که سخت مشغول عکاسی بوده، ناگهان متوجه می‌شود که روستاییان از گوشه و کنار برایش چیزی می‌آورند؛ یکی با زیرانداز، دیگری با نان و کره و مقداری آب.

در یزد با یک روحانی در مسجد هم کلام می‌شود و به این ترتیب این روحانی به او اجازه می‌دهد تا به هنگام غروب به پشت بام مسجد برود و به تماشای پایین رفتن خورشید در دل کویر بنشیند.

در کوه‌ها با عشایر زیر یک کرسی می‌نشیند و چای می‌نوشد و متوجه می‌شود که آن فارسی که او در تهران کمی یاد گرفته چه قدر در میان ساکنان این دشت‌ها و کوه‌ها «غریب و بی‌اعتبار» است.

مجموعه عکس‌‌های بندیکت از ایران بیش از همه چهره‌ی مردان و زنان روستایی را در برمی‌گیرد که در برابر دوربین با گشاده‌دستی لبخند می‌زنند. می‌گوید عکاسی نیست که از آدم‌ها بدون اطلاعشان عکس بگیرد. او در جواب من که می‌پرسم آیا قانع کردن مردم در کوه و کمر برای ایستادن جلوی دوربینش کار ساده‌ای بوده یا نه می‌گوید: «من با تمام این آدم‌ها پیش از عکاسی ساعت‌ها وقت صرف کردم. وقتی که انسان سفر می‌کند، انگار خودش را بازمی‌یابد. نگاهی که در چشمان این آدم‌هاست راهی به سوی قلبشان دارد.»

سپس عکس‌پسربچه‌ای روستایی با موهایی کاملا بور و لبخندی رو به دوربین را نشان می‌دهد که وقتی او را دیده انگار «تصویری از کودکی خودش پیش روی چشمانش قرار گرفت.»

بندیکت فورمان عاشق آدم‌هاست و این عشق «روز به روز بیشتر می‌شود.»

زبان "شیرین" فارسی

بندیکت تهران را شهری بزرگ می‌‌خواند که مردمش مثل تمامی شهر‌های بزرگ جهان در شلوغی‌، هیاهو و استرس در حرکت‌اند. نخستین کلمات زبان فارسی را نه از اشعار حافظ یا سعدی بلکه از متصدی هتلی در جنوب تهران می‌آموزد که هنوز هم بعد از ۶ سال به خوبی به یاد می‌آورد: «دل به تو دادم که بری ناز کنی، دل به تو ندادم که بری جگرکی باز کنی.»

با خنده می‌گوید: «تا ماه‌ها معنی این جمله را نمی‌دانستم تا زمانی که دوستی برایم آن را ترجمه کرد و تازه فهمیدم که خدای من تمام این مدت چه می‌گفتم.»

این عکاس و فیلمساز آلمانی به انسان‌ها و قدرتی که در اختیار دارند، قویا باور دارد، همانطور که به نیروی جادویی خاک و زمین. مثال مورد علاقه‌اش در این باره"سیب" است. می‌گوید، یک سیب‌، سیب است صرفنظر از این‌که در آلمان یا ایران پرورش داده شده باشد. برای این سیب مرزها معنی ندارد زیرا ریشه‌هایش در اعماق خاکی دویده شده که متعلق به زمین و تمام آدمیان است.

بندیکت همان زمان که در ایران سفر می‌کرد، می‌دانست که می‌خواهد عکس‌ها و تصاویری که از ایران ثبت کرده، در آلمان به نمایش بگذارد.

همزیستی مسالمت‌آمیز ادیان


پس از بازگشت به وطن بندیکت گمان می‌کرد که گالری‌دارها و موزه‌ها تصاویرش را از ایران «روی دست می‌برند.» اما به زودی برایش نادرست بودن این تصور مسجل شد؛ هیچ گالری یا موزه‌ای حاضر نبود از کشوری که تنها خبر اعدام همجنس‌گرایان، ساخت بمب هسته‌ای‌، خشونت علیه زنان و محدود کردن اقلیت‌های مذهبی از آن به گوش می‌رسد، چنین تصاویری را به نمایش گذارد.

پس از تلاش‌ها و جستجوی فراوان که چند سال به طول انجامید، راینر ماریا شیسلر، کشیش کلیسای سنت ماکسی میلیان مونیخ آمادگی خود را برای در اختیار گذاشتن کلیسایش اعلام می‌کند. از عکس‌این کشیش زاده‌ی بایرن که بر تابلوی ورودی کلیسا چسبانده شده‌، می‌توان حدس زد که نگاهش به دین و دنیا متفاوت از دیگر هم‌کیشان و روحانیون مذاهب دیگر است.

هنگامی که برای گفت‌وگو ردای مذهبی را کنار گذاشته و در کاپشنی چرم با دستمال گردنی مشکی با طرح جمجمه‌های اسکلت ظاهر می‌شود، به یقین در می‌یابید که با کشیشی متفاوت روبرو هستید.

کشیش شیسلر می‌گوید زمانی که بندیکت با ایده‌ی برپایی این نمایشگاه به سراغش می‌رود، هیچ دلیلی برای نه گفتن نمی‌یابد: «نمی‌دانستم چرا باید اصلا نه می‌گفتم.» از مسیح مثال می‌زند که در تمام عمرش با عشق به انسان‌ها، آن‌ها که به حاشیه رانده شده بودند را به مرکز توجه می‌کشاند و در کارهای عکاس آلمانی نیز صحبت از انسان‌های ساده و معمولی ایران است.

این کشیش مسیحی به خوبی به تمامی خبرهای منفی رسیده از کشور اسلامی واقف بوده اما بستن درهای «خانه خدا» به روی تصاویر و نمایشگاه را «غیراخلاقی» می‌دانسته است: «خدا به این ساختمان بزرگ بتونی احتیاجی ندارد‌، مهمترین چیزی که او به آن احتیاج دارد، فضاست. این فضا نیز درون قلب ماست.»

موافقت کشیش شیسلر با این نمایشگاه و برگزاری دعای صلح ادیان در شب افتتاحیه، با واکنش منفی شدید کشیش‌های دیگر روبرو می‌شود. همکاری به او می‌گوید‌: «این امر ناممکن است. چرا ادیان دیگر باید به صحن کلیسا راه یابند؟» انتقادی که راینر ماریا شیسلر نمادی از «ذهنیت عمیق قرون وسطایی» در افکار می‌خواند و با تحکم می‌گوید: «نبایستی از ادیان دیگر ترس داشت و ادیان نیز باید دست از به وحشت انداختن یکدیگر بردارند.»

از او می‌پرسم پیش از برگزاری این نمایشگاه چه تصویری از ایران در ذهن داشته است. با لبخندی بر لب می‌گوید: «ایران و عراق دو کشور هلال حاصلخیز (بخش تاریخی خاورمیانه) هستند که تا کنون به آنجا سفر نکرده‌ام. یک موتور بزرگ مخصوص خریده‌ام و می‌خواهم در اولین فرصت با آن راهی این دو کشور شوم.»

گالری عکس

"متشکرم که کشورم را به من بازگرداندی"

بندیکت فورمان اما برای برگزاری این نمایشگاه با نام "نگاهی به ایران" (Ein Blick Iran) با مشکل دیگری هم روبرو بود؛ یافتن حامیان مالی. پس از استقبال سرد نهاد‌ها‌، موزه‌ها و شرکت‌ها، او دست به دامان اینترنت می‌شود و از مردم کمک می‌خواهد؛ در روشی نو و متفاوت با نام "Crowdfunding" که هر کس می‌تواند با اهدای مبلغی هر چند اندک در به راه افتادن این پروژه سهیم باشد.

بندیکت می‌گوید: «نکته قابل توجه این بود که ایرانی‌های زیادی نسبت به این پروژه بی‌اعتماد بودند و تمایلی به کمک نداشتند.»

دو دقیقه مانده به پایان روز ۱۵ ژوئن، که از پیش به عنوان پایان مهلت کمک‌رسانی در نظر گرفته شده بود، بیش از ۳۰۰ نفر کمک‌های مالی خود را بالغ بر ۵۰ هزار یورو ارسال می‌کنند. "نگاهی به ایران" تا کنون در آلمان بزرگترین پروژه "Crowdfunding" بوده و تا روز ۱۲ اوت ۲۰۱۲ برپاست.

شاهرخ مشکین قلم، هنرمند پرآوازه ایرانی، زمانی که از برگزاری این نمایشگاه باخبر می‌شود، به بندیکت می‌گوید که «چون او در پی ارائه تصویری انسانی از میهنش است» حاضر است بدون دریافت هزینه برای اجرای برنامه در شب افتتاحیه شرکت کند. شماری از خانم‌های ایرانی نیز برای تهیه غذاهای ایرانی به طور داوطلبانه همکاری می‌کنند.

رانی ادری، گرافیست اسرائیلی و مبتکر کمیپین "اسرائیل ایران را دوست دارد" نیز وقتی از هدف بندیکت آگاه می‌شود، به او می‌گوید که هر دو در یک راه قدم برداشته‌اند و می‌پذیرد که برای افتتاح نمایشگاه از تل آویو به مونیخ سفر ‌کند.

صندلی‌های پر کلیسای سنت ماکسی میلیان مونیخ در شب افتتاحیه نشان از استقبال گرم آلمانی‌ها و ایرانی‌ها دارد. بانوی سالخورده‌ی ایرانی در میان تشویق گرم حاضران پس از اتمام فیلمی کوتاه از ایران ساخته بندیکت فورمان، او را سخت در آغوش می‌گیرد و می‌گوید: «متشکرم که کشورم را به من بازگرداندی.»

با هم زیستن

در مجموعه عکس‌های بندیکت تصویری سیاه و سفید از پیرمرد روستایی خندانی دیده ‌می‌شود که خاطره‌ای حک شده در ذهنش به جای گذاشته است.

هارتموت نیمان بیش از ۳۰ سال است که گردشگران آلمانی را به تماشای ایران می‌برد و چنان با ایرانی‌ها خو گرفته که خود را از آنان می‌داند؛ مردی که شهرش را شیراز می‌نامد و کامش را با قطاب تازه یزد شیرین می‌کند.

این پیرمرد تنها ساکن روستایی دور افتاده در ایران بوده که گذر بندیکت به آن می‌افتد. چوپانی با گله‌ای از گوسفند که برای عکاس آلمانی تعریف می‌کند که همه برای یافتن کار به شهر مهاجرت کرده‌اند و اینک او و گوسفندانش تنها ساکنان روستا به شمار می‌آیند. پیرمرد می‌گوید که او عاشق این مکان است و مهم نیست که همه از آنجا رفته‌اند، او تا پایان در اینجا باقی خواهد ماند.

آن دو در سکوت صحرا با یکدیگر چای می‌نوشند و در تمام مدت خنده صورت پر چروک مرد روستایی را ترک نمی‌کند. او از بودن بندیکت غرق خوشحالی بوده و بندیکت نیز از بودن او در این روستای متروکه.

«لحظاتی سرشار از حس عمیق خوشبختی که در آن مرزها کوچکترین معنایی نداشته‌اند و هیچ چیز در آن لحظه نمی‌توانست ما را از یکدیگر جدا کند.»

پس از گذشت هفت سال، بازگویی این خاطره چشمان بندیکت را غرق اشک می‌کند.

۱۳۹۱ خرداد ۲۴, چهارشنبه

رایج‌ترین 'نام‌خانوادگی' در بین ‌ایرانیان‌ چیست؟

ایرانیان، "محمدی" را بیش از دیگر نام های خانوادگی از سال 1297 تا کنون انتخاب کرده اند. اما نام های خانوادگی ترکیبی با این واژه نظیر میرمحمدی و پورمحمدی نیز در کشور فراوانی بسیار دارد.بعد از محمدی ، نام های خانوادگی حسینی، احمدی و موسوی قرار دارند. تاکنون ده هزار واژه به عنوان نام خانوادگی انتخاب شده است.

پیشینه اختصاص نام خانوادگی به اشخاص در ایران، به سال 1297 شمسی یعنی زمان تاسیس سجل احوال مملکتی و ماده سوم قانون مصوب آن که مقرر می داشت هر رییس خانواده باید برای خانواده خود نام مخصوص اختیار کند و نام خانوادگی تخصیص یافته به نام او ثبت و از آن طریق به هریک از افراد خانواده او تعلق می گیرد و همگی به همان نام منصوب می شدند.
نخستین شناسنامه در تاریخ سوم دی سال 1297 برای خانمی به نام" فاطمه" و نام خانوادگی ایرانی صادر شد که سند آن در گنجینه ثبت احوال موجود است.

آن موقع در حقیقت شناسنامه ها به شکل ورقه هویت سند زده شد که به مرور زمان اطلاعات آن کامل تر و شکل آن به صورت سند چند برگی در آمد.

روند صدور شناسنامه و تخصیص نام خانوادگی ابتدا در تهران و در سال 1304 در شهرستانهای بزرگ شروع شد. اسفند سال 1308 نیز صدور شناسنامه در نمایندگی های ایرانی در خارج از کشور برای اتباع ایرانی شروع شد که نخستین سند از این دست ، در بمبئی هندوستان ، برای " عبدالحسین سپنتا " تنظیم شد که نام وی بعنوان کارگردان نخستین فیلم سینمایی ایران با نام " دختر لر" نیز در تاریخ ثبت شده است.

به گزارش قدس آنلاین،در فرهنگ های لغت فارسی ،‌فامیلی و شهرت را ،" نام خانوادگی" تعریف کرده اند اما برای ترکیب نام خانوادگی فرهنگ نویسان تعریفی بیان نکرده اند.

در اصطلاح حقوقی نیز نام خانوادگی را این گونه تعریف کرده اند: نامی که افراد یک خانواده (یا قسمتی از آنها ) که از نسل یک نفر هستند با آن نامیده می شوند و چون این نام بین آنها مشترک است هریک دارای یک نام اختصاصی یا شخصی است که معمولا در عرف به آن نام گفته می شود. .

چرا نابغه‌ها معمولا دچار اختلال روانی‌اند؟

بسیاری از معروف‌ترین نابغه‌های تاریخ به اختلالات روانی دچار بوده‌اند. از هنرمندان برجسته‌ای مانند ونسان ونگوگ و فریدا کالو گرفته تا بزرگان ادبیاتی چون ویرجینیا وولف و ادگار آلن پو. شاید ارتباط نبوغ و جنون این افراد،‌ بیشتر حالت حکایت و افسانه در خود داشته،‌ اما امروزه، ‌رابطه اختلالات روانی و نبوغ،‌ دیگر یک داستان نیست،‌ بلکه تعداد مطالعاتی که این رابطه را تایید می‌کنند رو به افزایش است و دانشمندان در تلاشند چرایی و چگونگی این ارتباط را پیدا کنند. 

به گزارش لایفز لیتل میستریز، گروهی از متخصصین در پنجمین فستیوال سالانه علم جهان،‌ درباره مطالعات اخیر و نیز مطالعات در حال انجام روی موضوع ارتباط اختلالات روانی و نبوغ به بحث و تبادل نظر پرداخته‌اند. این در حالی است که هر سه متخصص شرکت‌کننده در این بحث،‌ خودشان هم به اختلالات روانی مبتلا هستند.

به گفته کی ردفیلد جیمیسون، روانشناس بالینی و استاد دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز، نتایج حدود 20 تا 30 مطالعه علمی، وجود ارتباط بین نبوغ و رنج بردن از اختلال روانی را تایید کرده‌‌اند. به نظر می‌رسد که در بین تمام اختلالات روانی، خلاقیت بیش از همه با اختلالات خلقی در ارتباط است و از بین اختلالات خلقی هم بیش از همه با اختلال دوقطبی،‌که خود جیمیسون هم بدان مبتلا است. برای مثال،‌ در یکی از این مطالعات، ‌هوش 700هزار نوجوان 16 ساله سوئدی اندازه گرفته شد و سپس یک دهه این افراد پیگیری شدند تا ببینند که در کدام‌یک، اختلال روانی بروز می‌کند. نتایج تکان‌دهنده این مطالعه در سال 2010/1389 منتشر شد. جیمیسون درباره یافته‌های این مطالعه می‌گوید: «آن‌ها به این نتیجه رسیدند که افرادی که در سن 16 سالگی خیلی فوق‌العاده و درخشان هستند، با احتمال 4 برابر بیشتر از بقیه، به اختلال دوقطبی مبتلا خواهند شد.»

در اختلال دوقطبی، خلق فرد بین دو قطب خلقی بسیار خوشحال ( که مانیا نامیده می‌شود) و افسردگی بسیار شدید، تغییر می‌کند. اما چه‌طور چنین چرخه خلقی از دل خلاقیت بیرون می‌آید؟ مطالعه یکی دیگر از متخصصین گروه، جیمز فالون، عصب‌شناس دانشگاه کالیفرنیا- ایروین، پاسخی را برای این سوال پیشنهاد می‌کند.

فالون در این‌باره می‌گوید:‌ «افراد مبتلا به اختلال دوقطبی،‌ وقتی از حالت افسردگی شدید خارج می‌شوند،‌ بسیار خلاقند. وقتی خلق فرد مبتلا تغییر می‌کند، فعالیت مغزش هم تغییر می‌کند؛‌ فعالیت بخش‌های پایین‌تر قسمتی از مغز که لوب پیشانی نامیده می‌شود متوقف می‌شود و در عوض فعالیت در بخش‌های بالاتر این لوب آغاز می‌شود. نکته جالب این است که افراد وقتی در رقابتی برای خلاقیت هستند هم همین اتفاق در مغزشان می‌افتد». بنابراین به اعتقاد فلور،‌ این پیوند بین این چرخه‌ها است که اختلال دوقطبی و خلاقیت را به هم مربوط می‌سازد.

الین سکز، استاد قانون سلامت روان در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی،‌ در مورد این که چه‌طور الگوهای مغزی به افکار هشیار ترجمه می‌شوند چنین توضیح می‌دهد که مردمی که از اختلالات روانی رنج می‌برند، محرک‌ها را مانند مردم عادی فیلتر نمی‌کنند. در عوض می‌توانند ایده‌های متناقض را به طور همزمان و در کنار هم داشته باشند و بدین ترتیب، از تداعی‌ها و ارتباط‌های ضعیفی آگاه می‌شوند که مغز ناهشیار مردم عادی، آن‌ها را آن‌قدر ارزشمند برآورد نمی‌کند که بخواهد روانه هشیاری‌شان کند. در عین حال که این هجوم بی‌معناها به سطح هشیاری می‌تواند باعث آشفتگی و گسیختگی شود، به گفته سکز، می‌تواند بسیار خلاقانه هم باشد. شاید برایتان جالب باشد بدانید خود سکز، در جوانی به اختلال اسکیزوفرنیا مبتلا شده است.

برای مثال، در مطالعاتی که تداعی واژگان را بررسی می‌کنند و از شرکت‌کنندگان می‌خواهند لیستی از تمام کلماتی بنویسند که با شنیدن یک کلمه خاص به ذهنشان می‌رسد (مثلا لاله)، نشان می‌دهد که افراد مبتلا به اختلال دوقطبی که در مرحله گذر به قطب مانیا هستند و مانیای خفیفی دارند، در یک بازه زمانی مشخص، در مقایسه با سایر افراد،‌ می‌توانند سه برابر بیشتر کلمه به خاطر بیاورند و به لیست خود اضافه کنند. این که این حالت چه‌طور به نبوغ منجر می‌شود را می‌توان این‌طور توضیح داد که حجم بالایی از ایده‌های سرکوب‌نشده به معنای احتمال بیشتر تولید چیزی ارزشمند خواهد بود.

البته هیچ‌کس در حال افسردگی شدید یا ابتلا به اسکیزوفرنیا نمی‌تواند سرشار از ایده‌های نو و خلاقانه باشد. بلکه به گفته دانشمندان این حالات می‌توانند ناتوان‌کننده باشند یا حتی زندگی فرد را در معرض خطر قرار دهند. اگرچه معمولا جوامع از خلاقیت و تولیدات نوابغی که از اختلالات روانی رنج می‌برند،‌ سود برده‌اند،‌ اما برخی از این افراد، خود بر این باورند که لحظه‌های درخشان و فوق‌العاده‌ای که دارند، ارزش رنجی که می‌برند را ندارد.
سکز در این‌باره به یک جمله اکتفا می‌کند:‌ «من فکر می‌کنم خلاقیت تنها بخشی از چیزی است که بیشتر بد است.»

تصاویـری از دیـدگاه دو گـردشگـر خـارجی از ایـران

تصاویـری از دیـدگاه دو گـردشگـر خـارجی از ایـران

ایران از دیدگاه یک گردشگر آلمانی



به نقل از دویچه‌وله؛ هارتموت نیمان (Hartmut Niemann) صاحب یک آژانس گردشگری در شهر گوتینگن آلمان بیش از ۳۰ سال است که علاقمندان آلمانی را به تماشای ایران می آورد. نیمان نخستین بار در تابستان سال ۱۳۵۸ به ایران سفر کرد. او حتی در سال‌های جنگ ایران و عراق نیز مسافر راه ایران بود. در طول این سال‌ها او تصاویر زیادی را از گوشه و کنار ایران تهیه کرده که بخشی از آن‌ها در زیر قابل مشاهده است.


چشمه آبگرم معدنی سرعین اردبیل


پوستر تبلیغاتی رستوران زنجیره‌ای "برگر کینگ" به زبان آلمانی در یکی از اغذیه‌فروشی‌های تهران


هارتموت نیمان نخستین بار در تابستان سال ۱۳۵۸ به ایران سفر کرد. او حتی در سال‌های جنگ ایران و عراق نیز مسافر راه ایران بود.


آقای نیمان نیز همانند شمار زیادی از گردشگران غربی معتقد است تصویری که رسانه‌ها
از ایران ارائه می‌دهند، فاصله زیادی با حقیقت روزمره در این کشور دارد.


بیشتر مسافران آلمانی که همراه با هارتموت نیمان به ایران سفر می‌کنند، زنان و مردان سالخورده هستند. او می‌گوید البته یک بار در گذشته‌های دور یک زوج جوان سوئیسی برای گذراندن ماه عسل همراه با گروه راهی ایران شدند.


قدم گذاشتن هم‌زمان ستاره‌ی سینمای هالیوود و سینمای ایران بر فرش قرمز یک دکه روزنامه فروشی در تهران


اگر چه فروش نوشیدنی‌های الکلی در ایران به طور رسمی ممنوع است
اما نگهدارنده‌ی بطری‌های شراب را می‌توان به راحتی از بازار تهیه کرد.


نکته‌ای که در صحبت‌های هارتموت نیمان جلب توجه می‌کند، احساس نزدیکی خاص او با ایران و ایرانیان است.


کله پاچه، غذای سنتی ایرانی، برای گردشگران غربی تصویر تازه‌ای است.


هارتموت نیمان در این ۳۰ سال شاهد روی کارآمدن جریان‌های سیاسی متفاوتی در ایران بوده
و روزهای پررونق و کم رونقی را در کسب و کار گردشگری تجربه کرده است.


آقای نیمان با یادآوری سال‌های ریاست‌جمهوری محمد خاتمی، آن دوران را
برای صنعت توریسم ایران سال‌هایی پرامید و شکوفا توصیف می‌کند.


خودرویی در یکی از خیابان‌های ایران که به نظر می‌رسد متعلق به یکی از طرفداران تیم فوتبال رئال مادرید اسپانیاست.


دانستن زبان و سفرهای بی‌وقفه، هارتموت نیمان را به خوبی با ایرانی‌ها و ویژ‌گی‌هایشان آشنا کرده است.


این آلمانی علاقمند به سرزمین و فرهنگ ایران هر بار پس از راهی کردن مسافران به خانه به قصد کشف مکان‌های جدید
به‌راه می‌‌افتد. تازه‌ترین کشف او گورستان تاریخی خالد نبی در شهرستان کلاله با سنگ قبرهای افراشته است.


کودکی در بازار اصفهان


هارتموت نیمان ایران را کشوری زیبا توصیف می‌کند و تأکید دارد که اظهارنظر
افراد در مورد مکان‌‌های ندیده چقدر باعث ناراحتی‌اش می‌شود.


او از الکساندر فون هومبولت یکی از بزرگترین دانشمندان و ماجراجویان آلمان نقل می‌کند
که می‌گوید "دیدگاه کسانی که از دنیا هیچ ندیده‌اند و در موردش نظر می‌دهند، خطرناک است."


در سال‌های جنگ او یک بار همراه با پسر چهارساله‌اش در تهران به سر می‌برده است. بمباران و شلیک ضد هوایی‌ها موجب می‌شود تا کودک بی‌خبر با کنجکاوی از پدر بپرسد چرا آسمان این شهر مدام رعد و برق می‌زند اما بارانی از آن نمی‌آید.


هارتموت نیمان در کنار یک وسیله نقلیه دست‌ساز در ایران


نمایی از تخت جمشید که نشان دهنده تاریخ ایران است.


گذراندن سال‌های آخر عمر در خلوتی آرام در یکی از کویرهای ایران، از برنامه‌های آتی هارتموت نیمان است.


هارتموت نیمان به همراه پسرش صمد در یکی از سفرهایش به ایران، وی به دلیل علاقه به ایران نام فرزندش را صمد گذاشته است.


ایران از دیدگاه یک توریست آمریکایی



به نقل از عصر ایران؛ "کریستوفر ثورنتون" تحلیلگر سابق برنامه اطلاعات بین الملل وزارت امور خارجه آمریکا که هم اکنون استاد دانشگاه زاید دبی است در نوامبر سال گذشته میلادی در سفری به ایران نتایج مشاهدات خود را در قالب یک گزارش و مجموعه ای از عکس ها در نشریه آتلانتیک منتشر کرده است.

این تحلیلگر آمریکایی از اینکه در ایران علیرغم تصویر ساخته شده از این کشور در رسانه های غربی و آمریکایی شعارهای ضد آمریکایی نمی شنود و بالعکس از علاقه مردم ایران به مردم آمریکا زیاد می بیند و می شنود متعجب می شود. وی مجموعه تصاویر زیر را به عنوان نمونه ای از حرکت عادی و آرام زندگی در ایران به تصویر کشیده است.



خرید و فروش در بازار اصفهان


محوطه تاریخی و تفریحی گنجنامه همدان


دو روحانی اصفهانی در حال صحبت با یکدیگر


یک کارگاه سوهان پزی بین اصفهان و شیراز



استخر میدان امام اصفهان


میدان امام اصفهان


کلک چال تهران


خنک شدن یک کودک در حوض مجموعه تاریخی فین کاشان


مجموعه تاریخی و توریستی گنجنامه همدان


آرامگاه حافظ در شیراز


بلال فروشی در گنجنامه همدان


بازی کودکان در میدان امام اصفهان

۱۳۹۱ خرداد ۲۲, دوشنبه

شاه عباس صفوی چه غذاهایی می‌خورد؟

رساله مشترک نورالله طباخ آشپز شاه عباس صفوی و جمال‌الدین یحیی بن حسین معروف به مفتی حلوایی، در کتابی مستقل منتشر شد.
شاردن جواهرفروش سیاح فرانسوی در صفحه 83 سفرنامه خود به ایران، درباره وضع تغذیه ایرانیان می‌نویسد: «مردم ایران زمین پرخور نیستند و بنا به عادت در تغذیه اندازه نگه می‌دارند.»صراحت شاردن در شرح جزئیات این عادت که در ادامه علت آن را طبع مقتصد ایرانیان می‌داند نه تنک مایگی و فقر، در گفتار دیگر سیاح اروپایی یعنی تاورنیه نیز تائید می‌شود؛ او در صفحه 279 «تاریخ صفویه» می‌افزاید: «... و ایرانیان در یک مرتبه پختنی نمی‌خورند ناهار بیشتر نان و پنیر سرکه شیره و خربزه و انگور می‌خورند ولی شب‌ها غذای پخته صرف می‌کنند.» مهدی راونجی که کتاب «دو رساله در طباخی و حلواپزی» به کوشش او فراهم آمده است، در مقدمه آن درباره روند تصحیح دو «رساله ماده‌الحیوه» و «رساله‌ای در حلواپزی، عرقها، شرابها و آشها» و تلاش‌هایی که پیش از این توسط مرحوم ایرج افشار صورت گرفته است، توضیح داده است.هر دوی این رساله‌ها را نورالله طباخ آشپز شاه عباس صفوی و جمال‌الدین یحیی بن حسین معروف به مفتی حلوایی به رشته تحریر درآورده‌اند.قصد کتاب «دو رساله در طباخی و حلواپزی» البته ارائه روش آشپزی به سبک کتب آموزشی طباخی نیست اما با توجه به اینکه برخی لغات و اصطلاحات و یا مواد و مصالح دو رساله دشوار بوده، راونجی با رجوع به منابع معتبری همچون لغتنامه دهخدا و کتاب‌هایی همچون الابنیه و ذخیره خوارزمشاهی، معانی اصطلاحات را استخراج و در پیوست جداگانه ارائه کرده است.این کتاب شامل مطالبی جالب مثلاً در تعریف «خشک پلاو و آنچه لازمه اوست»، «اقسام پلاو از ترش و شیرین و ساده»، «اقسام قلیه از ترش و ساده»، «اقسام شله پلاو»، «اقسام آش آردینه» و غیره است.کتاب 295 صفحه‌ای «دو رساله در طباخی و حلواپزی» از سوی انتشارات ابتکار دانش در شمارگان 1000 نسخه و با بهای 5000 تومان منتشر شده است.

۱۳۹۱ اردیبهشت ۱۸, دوشنبه

مریم الصفرا 28 ساله، شهروند امارات، اولین و تنها زن راننده مترو در دبی

مریم الصفرا 28 ساله، شهروند امارات، اولین و تنها زن راننده مترو در دبی

۱۳۹۱ اردیبهشت ۱۴, پنجشنبه

مشهورترین جسد جنگ دوم جهانی

جنگ جهانی دوم بزرگترین و خونبارترین نبرد تاریخ بشریت بوده است. عوامل بسیاری در تعیین طرفهای برنده و بازنده در این جنگ نقش داشتند. یکی از این عوامل بحث جنگ های اطلاعاتی و حقه هایی بود که دو طرف برای فریب یکدیگر به کار می بردند. یکی از این حقه ها که تاثیر بسیار مهمی در تعیین سرنوشت جنگ دوم جهانی داشت ، عملیات " گوشت چرخ کرده " بود. در سال 1943 میلادی و در اوج جنگ دوم جهانی، متفقین بعد از پیروزی در شمال آفریقا هدف بعدی خود را جزیره سیسیل ایتالیا تعیین کردند. مشخص بود که استراتژیستهای آلمانی و ایتالیایی کاملا از وضعیت آگاهی داشتند.
متفقین می دانستند که در صورتی بخواهند به همین شکل به ایتالیا حمله کنند با تلفاتی گسترده رو به رو می شوند. سران متفقین به دنبال راهی بودند تا آلمانها بقبولانند که آنان قصد حمله به یونان و جزایر ساردینی در مدیترانه را دارند و قصدی برای حمله به ایتالیا ندارد. ویستون چرچیل نخست وزیر انگلستان در آن زمان گفته بود: هر کسی با کمی عقل هم می توانست بفهمد که هدف بعدی ما ایتالیا است.
در این جا متفقین باید راهی پیدا می کردند تا به آلمان ها بقبولانند که هدف بعدی آن ها یونان و جزایر ساردینی است. بر این اساس نقشه ای بسیار عجیب طراحی شد که در طی آن قرار شد تا یک جنازه در حالی که لباس یک افسر ارشد انگلیسی را به تن دارد و کیفی حاوی اسناد سری را به دستش بسته شده است را در سواحل کشور اسپانیا رها کنند. اسپانیا به صورت رسمی در جنگ اعلام بی طرفی کرده بود اما روابط بسیار نزدیکی با رژیم نازی داشت و بنا بر نظر اسناد تاریخی همکاری های پنهان فراوانی با حکومت های آلمان و ایتالیا در آن زمان داشت. اما باید جنازه ای پیدا می شد که وضعیت شبیه به کسی داشته باشد که پس از سقوط هواپیما در آب غرق شده است و چندین روز را بر روی آب باقی مانده است.
پس از جستجوی فراوان آنها جنازه یک مرد 34 ساله بیخانمان ولزی به نام " گلیندور میشل" را پیدا کردند که به وسیله مرگ موش خودکشی کرده بود. پس از معاینه جسد ، آسیب شناسان به ان نتیجه رسیدند که احتمالا این جسد به احتمال زیاد آلمان ها را گول خواهد زد. در مرحله بعدی عملیاتی هویتی جعلی برای این شخص درست شد. وی به سروان " ویلیام مارتین" که وظایفی با درجه سرگردی را در واحد تفنگداران دریایی سلطنتی انگلستان انجام می دهد تبدیل شد.
تاریخ تولد و والدین جعلی به همراه تمام مدارک شناسایی لازم برای ساختن هویت جلعی به وجود آمد. حتی نامه هایی عاشقانه که توسط یکی از مامورین سازمان امنیت داخلی انگلستان "MI5" به عنوان نامزد وی نوشته شده بود در کیف قرار گرفت. دو قطعه ته بلیط تئاتر و قبضی برای دریافت انگشترهای نامزدی مربوط به جواهر فروشی در لندن که همه و همه بر روی کاغذهای اصلی و با مهر و امضای واقعی به مانند یک جریان عادی پیش رفت.




در کیف نامه های سری از فرماندهان انگلیسی خطاب به فرماندهان متفقین در منطقه شمال آفریقا نگاشته شده بود که در آنها به صراحت در مورد طرح حمله به یونان از شمال آفریقا صحبت شده بود. در روز 30 آوریل سال 1943 جنازه مذکور از یک زیردریایی انگلیسی که در نزدیکی سواحل اسپانیا به سطح آمده بود به آب انداخته شد. این درحالی بود که جلیقه نجات بر تن جنازه بوده و بعضی از وسایلی که پس از سقوط هواپیما در روی آب می ماند نیز توسط سرنشیانان زیر دریایی بر روی آب پخش شد.
باید گفت که فرماندهان متفقین تا پایان جنگ دوم جهانی و بازگشایی اسناد سری آلمان نازی به عمق موفقیت عملیات "گوشت چرخ کرده" پی نبردند. باید گفت اسناد جعلی مذکور پس از اینکه از طریق اسپانیایی ها به دست آلمانی ها رسید حتی به دست شخص "آدولف هیتلر" نیز می رسد. این اسناد هیتلر را متقاعد می کند که حمله اصلی به یونان و جزایر ساردینی است و ایتالیا هدف متفقین نیست. پس حجم زیادی از نیروهای آلمانی به یونان و جزایر ساردینی اعزام شدند و تنها زمانی که متفقین سر پل های خود را در سیسیل محکم کرده بوده و به عبارتی کار برای آلمان ها از کار گذشته بود به این حقه پی بردند. در حقیقت جسد یک مرد بی خانمان جان هزاران سرباز متفقین را نجات داد.

۱۳۹۱ اردیبهشت ۱۳, چهارشنبه

افراد متولد هر ماه در آینده چه شغلی پیدا می کنند !

شاید به همین منظور پژوهشگران اداره ملی آمار انگلیس در یک تحقیق کاملاً جدی و با استفاده از اطلاعات تازه ترین سرشماری ماههای تولد افرادی را که در ۱۹ شغل مختلف مشغول به کار هستند تجزیه و تحلیل کرده و نوع ارتباط میان ماه تولد و شغل آینده را تعیین کردند.

برپایه این بررسیها برای مثال بیشتر دندانپزشکان متولد ماه دسامبر هستند درحالی که ماه فوریه برای پرورش هنرمندان ماه ایده آلی است.
پیک تعداد پزشکان عمومی و ماموران مالیات در ماه ژانویه افزایش می یابد. ماه مارس برای خلبانان و موسیقیدانان ماه مناسبی است.
ماه ژوئن مهد روسای شرکتها و برندگان نوبل است. به طوریکه از ۲۲ نفر از آخرین برندگان نوبل ۵ برنده متولد این ماه هستند.
اما ماههای تابستان برای فوتبالیست شدن خوب نیست، هرچند می توانید امیدوار باشید که فرزند تابستانی شما از این شانس برخوردار باشد که روزی رئیس جمهور شود. در واقع “بیل کلینتون” و “باراک اوباما” مهر تائیدی بر این ادعا هستند.
براساس گزارش دیلی میل، تعداد بناها و آریشگرها در ماه سپتامبر افزایش می یابد. درحالی که ماه نوامبر دوره تولید بیماران اسکیزوفرنی و قاتلان سریالی است.
متولدین آوریل بهتر است کاملاً نا امید شوند. این افراد ضریب هوشی پایینی دارند و ممکن است دیکتاتور شوند. به طوریکه صدام و هیتلر متولد این ماه هستند. البته نباید چندان نا امید شد. چون نوابغی چون چارلی چاپلین هم متولد این ماه هستند. شاید هم یکروز ملکه شدید و سالیان طولانی به ملکه بودن خود ادامه دادید (ملکه الیزابت دوم متولد آوریل است).
ارتباط میان مشاغل و ماههای تولد از دیدگاه اداره آمار انگلیس:
ژانویه: درصد بالای پزشکان عمومی و ماموران مالیات
فوریه: ماه مناسب برای هنرمندان و کنترل کننده های ترافیک
مارس: خلبانان و موسیقیدانان
آوریل: ضریب هوشی پایین تر از حد متوسط و تولید دیکتاتور: صدام، هیتلر- شاید هم نابغه شدید: چارلی چاپلین
می: چند فوتبالیست از جمله دیوید بکهام و تعداد بیشتری سیاستمدار (جان اف کندی و تونی بلر)
ژوئن: ماه ایده آل برای روسای شرکتها و برندگان نوبل
جولای: ماه مناسب برای بناها، رانندگان قطار، آرایشگرها و آدمهایی که از راههای عجیبی معروف می شوند: جولین آسانژ، جی. کی رولینگ، دانیل ردکلیف (بازیگر هری پاتر)
آگوست: بازهم تعداد زیادی بنا اما رئیس جمهور هم در این ماه زیاد متولد شده است: باراک اوباما و بیل کلینتون.
سپتامبر: فوتبالیستها و افراد معروف دانشگاهی
اکتبر: ماه مناسب برای کسانی که می خواهند عمر طولانی داشته باشند. به طورمتوسط متولدین این ماه ۲۱۵ روز بیشتر از متولدین ماه مارس زندگی می کنند.
نوامبر: این احتمال وجود دارد که به یک قاتل زنجیره ای و یا بیمار اسکیزوفرنی تبدیل شوید.
دسامبر: متوسط تعداد دندانپزشکان در این ماه زیاد است.

۱۳۹۱ فروردین ۱۱, جمعه

شرمندگی و گناه



بعد از آنکه خواندیم که چطور وقتی برق شهر قطع شد مردم داخل سوپر مارکتها و فروشگاههای بزرگ به آرامی و در تاریکی همه چیزهایی را که در سبد خریدشان قرار داده بودند سر جایشان برگرداندند و به آرامی از فروشگاهها خارج شدند.

چیزی نگذشت که تمیزی و نظم کمپهای مردم سیلزده که توی ورزشگاههای شهر بنا شده بود توجه همه را جلب کرد ، بعد دیدیم که مسئولان شهر جلوی مردم سجده میکنند و معذرت میخواهند بخاطر اینکه سونامی شده و ما نتوانستیم بهتر از این از شما مراقبت کنیم.

چیزی نگذشت که عکس مدارس صحرایی شهر فوکوشیما منتشر شد ! با نهایت شرمندگی سالن ورزشی رو پارتیشن زده بودند و بصورت کلاسهای مجزا با حداکثر ۱۵ دانش آموز در آورده بودند . نکته اش هم اینکه همه کلاسها یه ال سی دی ۳۲ اینچی داشت. وزیر آموش و پرورششان هم توی رسانه ها ضمن کلی عذر خواهی قول داد که بزودی حداقل امکانات را برای دانش آموزان مهیا خواهد کرد. یعنی این چیزها را تازه زیر حداقل میدانند! محاسبه کنید حداکثر را.

چند روز قبل هم مطلع شدیم که پیرمردهای ژاپنی سپاه مهندسین پیر تشکیل داده اند و داوطلب اینکه بروند فوکوشیما و در مهار نیروگاه کمک کنند تا جوانترها در معرض تشعشعات نیروگاه و مرگ قرار نگیرند! چرا؟ چون نسبت به جوانها کمتر از عمرشان باقی مانده و اثرات ناگوار رادیواکتیو زمان کمتری در کشورشان باقی خواهد ماند و خودشان هم زمان کمتری رنج و دردش را تحمل خواهند کرد! همینقدر منطقی و بشر دوستانه.

حالا هم که این خبر پایین در آمده که بزرگواری میفرمایید و میخوانید:


بازگرداندن میلیاردها ین پس از سونامی:

بگزارش خبرگزاری آلمان، مردم ژاپن، که در ماههای گذشته، بحران سیل ، سونامی و نشت مواد رادیواکتیو را پشت سر گذاشته‌اند، بیش از سه و نیم میلیارد ین ( بیش از ۴۵ میلیون دلار) پول را که در مناطق سیل زده یافته اند به دولت بازگردانده اند.

همچنین ۵۷۰۰ گاوصندوق پیدا شده پس از سیل که حاوی بیش از دو میلیارد ین بوده، به دولت داده شده است.

سخنگوی پلیس ژاپن اعلام کرد مردم و داوطلبان همچنان کیف پولهای پیدا شده را تحویل میدهند و تا کنون ۹۶ درصد مبالغ پیدا شده، به صاحبانشان بازگردانده شده است.

زلزله و سونامی در ژاپن که در ماه مارس رخ داد، دستکم ۲۰ هزار کشته و هزاران نفر بیخانمان برجا گذاشت.



و
نکته جالب اینجاست که بدونید در فرهنگ ژاپنی مفهمومی بنام "گناه" وجود نداره... و اصلا" مردم با این مفهموم هیچ آشنایی ندارن... تنها مفهوم بازدارنده در اونجا، "شرمندگی" است. واسه همینه که کسی که درست کارش و انجام نمیده و پیش مردم شرمنده میشه، حتی ممکنه که دست به خودکشی بزنه، چون دیگه چیزی برای از دست دادن نداره... "شرمندگی" مفهوم زمینی و "گناه" مفهوم آسمانی است. "شرمندگی" بین شخص و اطرافیانش اتفاق میفته، اطرافیانی که شخص همیشه اونها رو میبینه،

۱۳۹۱ فروردین ۸, سه‌شنبه

عارف غفوری جوان نابغه ایرانی در مقابله با کریس آنجل + تصاویر


عارف غفوری دانشجوی جوان ایرانی اهل ارومیه است که ۴ سالی است برای تحصیل در ترکیه به سر می برد.
مدتی است که این جوان خوش ذوق ایرانی با انجام کارهای فوق العاده خود سوژه تیتر اول روزنامه ها و شبکه های تلویزیونی ترکیه شده است.

این مسابقه که نزدیک به یک سال قبل پخش شده بود به این شکل بود که هر فرد باید جلوی تماشاگران و هیات سه نفره که به عنوان قاضی و رای دهنده هستند برنامه ای را به انتخاب خود اجرا می کرد، از خوانندگی و رقص گرفته تا کارهای خارق العاده.در مراحل مقدماتی این مسابقه که به صورت شهر به شهر انجام شد مردم ترکیه شاهد حضور یک جوان ایرانی به نام عارف غفوری در این مسابقه بودند.

عارف در روز اول مسابقه با انجام کارهایی به سبک "کریس آنجل” توانست با سه رای موافق هیات داوری به مرحله نیمه نهایی برود. ( از خم کردن و شکاندن قاشق بدون دخالت دست گرفته تا … )

البته خود عارف در پاسخ به اینکه کارهایش شبیه کریس آنجل است، می گوید: من کریس آنجل را دوست دارم اما می خواهم از او متفاوت باشم و می خواهم خودم باشم چرا که در دنیا یک کریس آنجل هست.

غفوری در مرحله نیمه نهایی کارهای عجیب تری را از خود نشان داد که تمامی تماشاگران سالن را بهت زده کرد حتی یکی از داوران به مدت چند دقیقه و به احترام وی ایستاده به تشویق وی پرداخت و عارف در این مرحله نیز با سه رای موافق به فینال رفت.

در فاصله روز نیمه نهایی تا فینال کانالی از ترکیه نبود که عارف و کارهای خارق العاده اش را نشان نداده باشد و این جوان ایرانی به موضوع داغ ترکیه تبدیل شد.

در روز فینال نیز عارف ظاهر شد و در این روز نیز کار عجیب تری نمایش داد؛ در فینال عارف ابتدا سه نفر از تماشاگران را به ضورت کاملاً اتفاقی و رندوم انتخاب و به صحنه دعوت کرد و خودش در حالی که روی یک صندلی نشسته بود از یکی از آن ۳ نفر که زن میان سالی بود خواست که نبض دستش را بگیرد و با هر بار احساس کردن نبض یک بار با میله ای به میکروفون بکوبد، زن میانسال هم شروع کرد و عارف چشمانش را بست، چند باری نبض زده شد و بعد هیچ؛ زن میانسال دست عارف را رها کرد و دست به پایین افتاد گویا عارف دیگر جان ندارد و در حین اینکه عارف بنا بر شواهد در دنیا دیگر نبود اتفاقات عجیب تری افتاد که تمامی تماشاگران و حضار ادامه آن را با ترس  عجیبی نگاه کردند البته خود عارف هم در ابتدای نمایش به زیر ۱۸ ساله ها و زنان باردار اخطار داده بود.

با این اجرای خارق العاده عارف غفوری، همه انتظار داشتند که وی رتبه اول را کسب کند و در حالی که عارف بین ۱۴ فینالیست که به صورت اس ام اس رای گیری می شد رتبه نخست را داشت، رای گیری به قسمتی رسید که همه حذف شدند و دو نفر باقی ماندند یکی عارف غفوری و دیگری "صفا ” که جوان ترکیه ای بود که کارش تقلید صدای بازیگران و خوانندگان بود و در مقابل کارهای عارف چیزی برای گفتن نداشت.

اما در نهایت در کمال ناباوری مردم ترکیه صرفاً به خاطر اینکه عارف ایرانی بود و می خواستند استعداد سال ترکیه، یک ترکیه ای باشد به عارف رای کم تری دارند.

گفتنی است که عارف با مقام دومی جایزه ۲۵۰۰۰۰ لیری را برد.

مطمئناً  در آینده نچندان دوری خبرهای بیشتری از این جوان ایرانی خواهیم شنید.

موضوع و چگونگی مطرح شدن عارف از آنجا آغاز شد که "شو تی وی” یکی از کانال های معروف ترکیه مسابقه استعداد یابی را ترتیب داد که طی این مسابقه افراد مختلفی از ترک زبانان خارج نشین و داخلی در آن شرکت کردند.





۱۳۹۰ اسفند ۱۹, جمعه

سخن بزرگان در مورد زن




دو زن هرگز با يكديگر دوستي و محبت نمي ورزند، مگر به خاطر
"كوبيدن زن سومي!"
آلفونس كار

همسرم من را به سوي موفقيت ، رهبري كرد.
چارلي چاپلين

هر چيزي كه در زندگي من يافت مي شود ، نتيجه همكاري و صميميت زن من است.
كنفيسيوس

قلب زن پرتگاهي است هولناك كه عمق آن را نمي توان حدس زد.
لامارتين

زن ها " جنگ ها " را شروع مي كنند و مردها آن ها را ادامه مي دهند.
ارنست همينگوي

لبخند زن در دو موقع آسماني و فرشته مانند است.
يكي هنگاميكه براي اولين بار با لبخند به معشوق ميگويد:
"دوستت دارم"
و ديگر هنگامي كه براي اولين بار به روي "نوزادش" لبخند ميزند.
ويكتور هوگو

زن تنها حريفي است كه پس از شكست ، مطالبه شكست و غرامت ميكند.
نا شناس

در آغاز هر كار مهم، پاي زن وجود دارد.
لامارتين

زن زشت در دنيا وجود ندارد ، فقط برخي از زنان هستند كه نمي توانند خود را زيبا جلوه دهند.
برنارد شاو

زن زيباترين و با ارزش ترين ، تحفه آسماني است.
ميلتون

بهتر است برده شيطان باشيد ، تا غلام زن.
شللي

با زني ازدواج كنيد كه اگر مرد مي بود، بهترين دوست شما مي شد.
نا شناس

مرد ها را "شجاعت" به جلو مي راند و زن ها را "حسادت"
برنارد شاو

زن ها ما را جستجو مي كنند كه آنها درك كنيم، نه آنكه آنها را دوست بداريم.
اسكار وايلد

در زندگيم دو بار زانو زدم. يك بار براي "آفريدگارم" و يك بار براي "محبوبم."
شللي

يك زن قشنگ و نيكو صورت "زيباست" ولي يك زن خوب و نيكو سيرت "در قلب انسان جاي دارد."
ناپليون بناپارت

وقتي زني از زيبايي زني ديگر تعريف ميكند ، حتما" در زشتي او شك دارد.
ويتوريو ديسكا

Older Posts